donderdag 3 augustus 2017

20 maanden oud

20 maanden vandaag.
12,7 kilo en 90 cm liggend en 88,5 cm staand.
Rondrennenend, spelend in de zandbak, klimmend op het grote speelhuis (want die kleine is voor kleintjes), hij gaat naar de wc (maar als hij komt vertellen dat hij moet dan MOET hij ook echt), dol op zijn kleine zusje, maar ook op Papa, Mama en Hannah. En dat praten? te schattig en te leuk. 
Elke dag verandert het en komen er nieuwe woorden bij.
Veel te snel groot!
We gaan regelmatig naar buiten. En dan wil Nathan liefst ook even wandelen in de straat.
Gaan we rechtsaf dan bekijken we de schaapjes en gaan we linksaf dan naar het paard.

Al valt er op het erf ook genoeg te beleven hoor!
We bezitten nu een flinke batterij aan buitenspeelvoertuigen waar zelfs de grote kids zich mee vermaken. Maar Nathan scharrelt hier en daar wat rond of laat zich rondrijden.


Er is altijd veel te bekijken. Zeker toen bij ons de punt van het erf werd omgewoeld.
Zo kwamen alle wortels los van het onkruid en de struiken die er stonden.
Nu is er gras gezaaid en is het wachten tot het genoeg gegroeid is.



Nathan is al een grote jongen en grote jongens gaan doesen!
Al weken liep hij steeds de douche in als de deur openstond.
Dus heb ik een badmat gekocht zodat hij kon douchen.
En het kost even wat keren om te wennen aan de straal,
maar nu is hij helemaal fan!


Als we gaan wandelen dan komen we ook wel eens verder dan de schaapjes of het paard.
Tegenwoordig bereiken we te voet zelfs het bos. Nathan mag mee Bauke uitlaten bijvoorbeeld.
En dat vind hij helemaal geweldig. Hij corrigeert Bauke ook. Al luistert de laatste er niet naar.
Of zou Bauke hem van binnen uitlachen...


Met eten begint hij op zijn grote zus te lijken.
Niet al te dol op brood, en met avondeten begint hij wat kieskeurig te worden.
Zolang er aardappels en vlees (leesje) zijn eet hij wel.
Oh en sausjes...


Het is al eerder gezegd, deze grote knul is dol op zijn zussen.
Aangezien de grootste vooral dr eigen gang gaat is hij vooral vaak te vinden
in de buurt van de jongste.

Nathan doet (bijna) alles voor een koekie.
Dus kreeg hij van ons een koekiemonster t-shirt.
De koekjes boeien hem vaak niet zo als hij ze eenmaal heeft trouwens...


Nathan wil graag even vije vije... hij demonstreert het hier even 
met als lijdzaam onderwerp zijn kleinste zus...



Grote zus zit op paardrijles en Nathan is dol op paadjes!
Al zijn ze van dichtbij wel erg groot natuurlijk...


 Nathan op het dak...


 Nathan mocht Opa heppuh in de tuin.
Overall aan, laasj aan en gaan!

Nathan heeft nog een grote mijlpaal bereikt deze maand...
hij heeft geen luier meer om!
Hij loopt nu de hele dag in een boekboek (onderbroek) en dan passen je gewone broeken ook beter.
Zoals deze korte broek met visjjj jes
 Inmiddels plast hij ook tijdens het slapen amper nog in de luier en dat is een zeer prettige bijkomstigheid waar we niet op gerekend hadden.
Nathan begint nu steeds meer zelf aan te geven dat hij moet lassej of poepen.
Maar gebruikt het ook om onder het eten te stangen... lolbroek!
Ik zal hem eind deze maand wel zindelijk kunnen noemen denk ik.
 Alles in de tent...
Van Oma Huisman kreeg Nathan een tent toen we laatst op verjaardagsvisite waren bij tante Daniëlle.
En dat is heerlijk spelen als het zo warm is!

 Wat ook heerlijk spelen is, is de nieuwe zandbak!
Gratis een tractorband geregeld en die heeft Papa geverfd met verf uit de uitverkoop.
Een stuk worteldoek onderin en 6 zakken zand en zie daar!
Nadat we ook nog eens gratis speelgoed kregen waar grote jongens niet meer naar omkeken is het plezier compleet!

Nathan heeft nieuwe stropdassen. Das! noemt hij ze, zeer correct.
Hij heeft een rode, zwarte, 2 paarse en 2 blauwe.
Allemaal voor 50 cent uit China.
Aan het einde van de dag spoel je ze af onder de koude kraan.
Even op laten drogen en hij kan ze weer aan!

Dus nu heeft Nathan elke zondag een stropdas aan.
Net als zijn (o)pa.
En hij moet ook net als zijn (o)pa af en toe grasmaaien...
hij heeft er een zonder motor dus maakt hij zelf het geluid...
(nog niet kunnen filmen...)
 Een vakantie is pas welbesteed als we een spel(letje) katan spelen...
De grote kids hebben zomervakantie én Oma Huisman kwam logeren!
 En jong geleerd is oud gedaan toch?


Samen met oma gingen we een lekker stuk fietsen naar de uitkijktoren.
En daar lopen (s)chapen!



Ik maakte voor alle drie de kids iets met paarden. Dat is trouwens de schuld van grote zus Hannah.
Zij zocht de stofjes uit met het verzoek een t-shirt te maken.
En toen die af was had ik stof over..
En wat doe je als je moet poseren...?
 Je stoere blik aan en  je amwen over elkaar!

 Toen we de tweede keer gingen fietsen met Oma was het niet zulk lekker weer.
Maar lekker genoeg om naar 'geheimpje' te fietsen.
De snackbar/eethuis Aekingerzand! langs canada.
Daar kan je lekker eten én lekker spelen!


Het is een kind van deze tijd, dus als je de camera pakt wil hij direct even kijkeh!
Dus even samen foto's gemaakt en dat vond hij natuurlijk geweldig!

Koekies... wel zijn ding, maar na een hap of twee heeft hij het wel gezien.
Dan is hij klaar. Behalve met dit koekje.
2 lagen koek en 1 laag chocolade...
Dat laatste moest natuurlijk als eerste op...
En daarna nog even alles secuur van je handen af peuteren...
Een goede buur helpt zandscheppen. Dus toen er bij de overburen
een berg zand op de oprit verscheen togen Hannah en Nathan erheen
om te helpen het zand weg te scheppen.





Nathan is dol op grote jongens speelgoed.

Dus regelmatig klimt hij op een van de skelters en gaat zelf sturen.
En een lol dat hij dan heeft!
Toen Papa en Mama met de meiden naar Slagharen gingen bleef Nathan thuis.
En dat is helemaal niet zielig want hij had in dat park niks leuks te doen.
Thuis wel. Want met de andere thuisblijvers ging hij op fietstocht.
Wéér naar geheimpje en dit keer was het springkussen opgeblazen.
En ook heeft hij er zijn eerste verovering gemaakt...
Hij ontfermde zich over het meisje en hielp waar hij kon.
Want dames daar moet je zuinig op zijn!
Op 3 augustus was neef Matthias jarig, hij werd 8 jaar al weer.
We hebben thuis zijn verjaardag gevierd maar als uitje gingen we eten bij
het pannenkoekenrestaurant Koepelbos.
We hebben er heerlijk gegeten, zo ook Nathan.

En dat was een mooie afsluiting van deze maand.
Al zijn avonturen blijven ons nu mooi bij.
Het is een leuke tijd nu hij elke dag wel nieuwe woorden uitspreekt of 
bekende woorden goed leert uitspreken.
Hij kent de verschillen tussen boven en onder, boven en beneden,
koud en heet/warm en vooral nee en ja.
Eerst was alles nee, nu is er ook een volmondig ja met knikken erbij!
Hij spreekt met zinnen van 2 of 3 woorden.
Zoals 'zoeken Opa Tjoek is?'
waar hij natuurlijk mee bedoelt dat we moeten zoeken waar Opa Tjoek is.
En wie dat is?
Dat mogen jullie raden!

maandag 3 juli 2017

19 maanden oud

Een ook ons meneertje is weer een maand gegroeid.
Door alle bedrijvigheid in het gezin heen, banjert ook Nathan lekker door.
Nathan is nog steeds helemaal dol op zijn kleine zusje. Ik heb nog geen moment van jaloezie kunnen bemerken. Maar dat zal wel komen als ze groter wordt en ook met zijn speelgoed gaat spelen gok ik zo.
Maar voor nu kan hij nog heerlijk alleen genieten, ook van het voorlezen van Oma!
Hier en daar heeft Nathan wel eens een slapeloze avond,
je zal maar groeien (lichamelijk en/of geestelijk).
 In dit geval was het allemaal niet meer goed te rijmen dus mocht hij uit bed. 
En dan bij Mama ín bed. Samen E-isa een schone luiler geven.
Nog even met de halo spelen en toen mocht Papa je weer in bed leggen.
(het lijkt net of hij zo een selfie maakt maar hij wilde niet wachten tot ik een foto had gemaakt...)


 Onder de vele lessen die hij leert zat dit keer ook een lesje plakband plakken.
En dat pikte hij heel goed op, hij kon heel secuur de plakband plakken,
maar het liet zijn vinger niet los!
Nathan is regelmatig met grote neef Sem in de tuin te vinden. 
Dan neemt Sem hem mee achterop de skelter. Of gaat met hem spelen hier of daar. 
Hij verzint regelmatig iets waarbij hij samen met Nathan kan spelen. Heel gezellig!
Maar Nathan kan zichzelf ook prima alleen vermaken. Dan banjert hij door de tuin met een tak!
Of plukt hier en daar loemen uit de tuin. Of kijkt bij de kitten (kippen...)

Maar de skelter is toch ook machtig mooi om zelf op te klimmen.
Hij is hier wel een half uur mee zoet geweest!
En toen was het een paar dagen flink warm met een enorme zonkracht... 
en mocht hij even NIET naar buiten.
Dat was wel even slikken. 
Hier was hij dus binnen een kwartier flink rood aangelopen in de schaduw.
Dus paste tante Anneke nóg een insmeersessie toe.


Een groot voordeel van samen wonen met je familie is dat je altijd oppas of vermaak hebt voor je kinderen.

Een nadeel daarvan is dat ze soms wel eens opgejut naar bed gaan en dan niet rustig in slaap komen... dus las Nathan tot ver na zijn bedtijd boekjes om daarna als nog heerlijk in slaap te vallen.

Sinds kort staan de koeien weer in de wei. Maar de wei voor ons huis moest eerst nog gemaaid worden. Als dat gebeurt tijdens het ontbijt dan eet Nathan natuurlijk niet want hij moet steeds naar de takto kijken... dus heb ik hem maar recht voor het raam gezet en toen kon ik achter elkaar het brood naar binnen werken bij hem...

Mooie zonnige dagen gaan niet goed samen met blonde haren en een blanke huid bleek dus...
Zeker niet met de hoge zonkracht die we hebben gehad.
Dus snelde ik naar de Aldi waar ik het laatste uv pak met pet uit de schappen trok.
Nathan vind hem mooi....

We oefenen met Nathan op een stoeltje aan tafel te laten zitten.
Al vind hij het blijven zitten wel lastig, het gaat steeds beter.
In dit geval was hij boos omdat zijn vinger niet in het gat van het rietje mocht...

Na regen komt zonneschijn en ook andersom... dus deed ik een poging om Nathan in zijn overall te krijgen. Het is gelukt maar zonder katoenen luier past het beter... Nathan vond hem heel mooi!

Nathan neemt regelmatig een kijkje in de kinderwagen. Als Elisa er in ligt dan moet hij ze altijd even aaien of hij wiebelt de bak heen en weer als ze ligt te mopperen. hij rijdt de wagen zelfs de kamer door als ik de rem er niet op zet! Dus toen de wagen na zijn inspectie eens leeg bleek te zijn stelde ik voor hem erin te leggen... en dat wilde hij wel!

Nathan is onze grote kleine jongen. Hij kletst de oren van je hoofd!
Als je uit bed mag dan heb je gelapen en moeten je klakklak en jama uit.
Dan even plassen op de ceej en dan een schone luiler aan.
Daarover doen we een romer een sjut en een bwoek.
Dan nog even zijn loefen aan en dan gaan we naar eneeje.
Beneden gaat hij in zijn kinder toel en krijgt hij zijn lab om én gaat het riempje last.
Dan gaan we even daanke en zegt hij soms ame. (hij doet ook zijn handen samen en ogen dicht)
Hij gaat dan lekker dienke en ete. Als hij klaar is schuift hij zijn bord of beker weg.
Dan moeten we weer daanke (hij noemt bidden én danken het zelfde) en moet de lab uit en het riempje los.
Daarna gaat Nathan lekker spelen met zijn hobbelpaajd of fiets, de tutu/autu/oto, en tegenwoordig zijn de kwaakkwaak eenjes. Boekk lese is ook bij hem favoriet en hij trekt het liefst meerdere keren per dag de boekenkast leeg...
De bal was eerst bang en tegenwoordig steeds vaker bal. Ook wel makkelijk want hij noemt vaak de bank en stoelen waar hij niet op hoort bank.... en anders pakt hij wel een kluk.
Die schuift hij naar de deur en die doet hij dan open of dit.
En dan zegt mama: doe je nou? of hee joh!
Hij heeft nu ook het vragen ontdekt en roept de hele dag mamaaaa? of ieder ander die in zijn blikveld komt zoals : opa, oma, dieke, anke, hannah, asjas en natuurlijk papa! Voor de rest heeft hij nog niet een duidelijke uitspraak gedaan...
Als iets niet lukt dan moeten we even hepuuuh!
Ook aan zijn lijf heeft al diverse dingen ontdekt: oog, ooj, haaj, neus, mont, buik, hjand, foet, been, ajm. 
Als hij gaat slapen dan zegt hij laap lekkee en doei doei dag dag by by.
En als laatste heeft hij ontdekt wat nee betekend... de ja kende hij al een tijdje.
Hij schudt er nu ook zijn hoofd bij voor een extra dramatisch effect.... 
Hij gaat de L steeds vaker zeggen, maar meestal vervangt hij die ook nog voor een J. De R is nog vrij lastig, maar die spreken wij zelf ook niet duidelijk uit.

Ik zal vast nog wat uitspraken vergeten zijn... het is ook zo oorverdovend die spraakwaterval!
En zo is de maand weer omgevlogen!
Op naar de volgende vol plezier en genieten van ons 2e wonder!