maandag 3 april 2017

16 maanden oud

Weer een maand voorbij en wat een verschil al weer met vorige maand!
Hij groeit en ontwikkelt zich in een rap tempo, zo leuk om dit weer te mogen meemaken!

Ik heb Nathan zijn kast uitgeplozen en de de dozen met kleding. Voor Nathan heb ik meer dan genoeg kleren voor de lente en zomer, alleen lange broeken niet. Dus die ga ik 2e hands even scoren.
Er is nu ruimte gekomen voor de spullen van de baby en alles ligt nu in nette stapels in de kast.

Ondertussen geinen we gewoon door met Nathan. Zo heeft hij weer een leuk nieuw trucje geleerd.

En terwijl Hannah druk oefent op haar blokfluit kan Nathan het niet laten daar even commentaar op te geven...

Maar hij zit heus ook nog wel eens rustig te spelen hoor...
Om dan vervolgens weer heerlijk mee te doen als we hem een ander trucje willen leren...
Omdat het lente is, is het steeds vaker lekker weer om naar buiten te gaan. Dus als de grote kinderen thuis zijn van school gaan we na het fruit eten lekker met Nathan naar buiten. En dan kan hij lekker op de schommel, de driewieler of de trampoline. Of ik zie hem lekker rond het huis banjeren met een oplettende beveiliger achter hem aan...

Nathan groeit hard, en dus worden de schorten die ik voor hem had ook te klein. Die paste hij al met 6 maanden dus dat is niet zo vreemd.... Ik kocht een waterdichte molton bij de Action en verfde die mooi paars. Vervolgens heb ik er 3 dezelfde schorten van genaaid. Nu geen vieze kleren meer als hij dit schort draagt... of hij moet zijn handen onder zijn schort verstoppen...

Op 17 maart gingen we nog 1 keer naar het ziekenhuis om de chirurg naar Nathan zijn arm te laten kijken. Alles is goed, case closed! En omdat we niet van plan waren terug te komen kregen we juist vandaag een pasje die een jaar geldig is....

Op 18 maart gingen we naar Oma Huisman in Groningen om haar verjaardag te vieren. Oma heeft heus wel leuk speelgoed, maar Nathan prefereert de folders....
En anders kijkt hij graag naar de voorbijgangers nét als Oma.
Het is altijd (ok meestal) een leuk moment als we Nathan weer uit bed mogen halen.
Vooral als we er de muziek bij aanzetten!
Als kind kijk je natuurlijk op tegen je vader... vooral als hij je bijzondere dingen aanleert...
Als je niet iets lekkers te eten krijgt dan ga je gewoon snaaien bij de buurvrouw... die heeft namelijk alles lekker op de juiste hoogte staan zodat je er goed bij kan!
Mama is druk bezig geweest met naaien. Van een overhemd van Opa Bent naaide ze een mooie broek en bijpassend gilet. Op onderstaande foto's moest even gepast worden.. en dat kan Nathan natuurlijk als de beste! We kunnen hem zo inzenden als koorknaap...
Vervolgens leert je zus je tapdansen... en dan blijk je dáár ook al talent voor te hebben!
Maar fietsen moet je nog even goed leren... ook dat je je aan regels moet houden dan...
Naast de fiets heb je ook het hobbelpaard uitgevonden...
Nathan is dus aardig aan het ontdekken en daardoor heeft hij hier en daar wel eens een blauwe plek. Tel daar de 4! doorkomende hoektanden bij op en hij is regelmatig in tranen.. zowel in de nacht als overdag. Gelukkig is de eerste hoektand al helemaal door, nu de overige 3 nog... en dan hoop ik écht dat hij voorlopig even rust heeft in zijn mond...
De rust in zijn kont is ver te zoeken. De box is een no go geworden.. Alleen in geval van nood kan ik hem daar nog inzetten en dan nog steeds onder protest... Dus Freddy heeft eea uit elkaar gehaald, vastgelijmd en nu doet de box vooral dienst als opslag voor de speelgoeddozen. Maar als Nathan alles uit de kast trekt terwijl ik bijvoorbeeld ga eten koken... dan maken de dozen plaats voor hem en 'moet' hij zich helaas voor hem daar even in vermaken.
 Oma Bent werd deze maand 83 jaar. Een mooie gelegenheid om weer eens op visite te gaan bij hen. Uiteraard ook een goede gelegenheid om Nathan zijn nieuwe setje te showen én een foto te maken. Dus dat hebben we gedaan! Het was een gezellig ochtendje en Nathan heeft lekker gespeeld met de speelgoedlade van de salontafel, net als vele kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen van hen.
Hij kwam wel aardig los, maar op de foto gaan bij Opa Bent op schoot dát vond hij nog wel een beetje spannend...
 Uiteraard sloofde hij zich thuis even écht uit en kon ik het complete setje op de foto zetten...
Uiteraard was het deze maand weer tijd voor een weeg en meet moment. Maar ook het badderen werd even op film gezet. Nathan kan ondertussen namelijk al aardig goed uit een beker drinken. Met morsen uiteraard haha! Maar als wij zelf de beker vasthouden dan lukt het meestal wel zonder morsen. Maar het leukste is natuurlijk om dit te oefenen in bad!
Tijdens het wegen hebben we Nathan dit keer maar op de weegschaal laten staan en dat ging verrassend goed. Ik denk dat we hem de volgende keer maar gewoon op de grote mensenweegschaal zetten. Komt vast goed!
 Van het meten heb ik geen foto maar ik kan je vertellen dat hij 86 cm lang is inmiddels. hij groeit lekker door op zijn eigen groeilijntjes.
Afgelopen jaar op zijn eerste verjaardag kreeg Nathan geld van Opa en Oma de Ruijter om buitenspeelgoed te kopen. Geld, omdat het anders in de weg zou staan tot het lekker weer zou zijn om buiten te spelen. Nu het dus heerlijk weer is heb ik gedaan waar ik goed in ben, op Marktplaats rondkijken naar een leuke deal. Nu hebben we een mooie glijbaan annex speeltoestel in het klein. Nathan moet nog even doorkrijgen hoe hij er op klimt maar ik gok erop dat dát niet lang duurt, als we hem maar met rust laten. De glijbaan is niet al te hoog en dat scheelt weer blauwe plekken. Nu nog een zandbak en dan heeft hij toch wel aardig wat om te doen buiten.
Niet dat hij reden heeft om zich te vervelen buiten met een grote zus en neven...

Zoals ik al zei, zijn ontwikkeling gaat lekker door. Hij kan inmiddels nu eindelijk! vanuit het niets opstaan zonder eerst ergens heen te kruipen. Ook wel heel leuk is dat hij nu vervolgens ergens bij gaat zitten op zijn hurken. Bijvoorbeeld als er een poes onder de tafel ligt of iets onder de bank wat hij pakken wil.
Ook is hij druk met het verbeteren van zijn spraak en pakt hij nu eindelijk ook wat gebaren op.
Slaap lekker klinkt al aardig herkenbaar, en soms gebruikt hij daar ook gebaren bij.
Klaar is vrij duidelijk, soms wel zonder de r op het einde, en het gebaar doet hij ook duidelijk.
Mama en Papa spreekt hij nu ook vragend uit en dat is toch zo lief!
De namen van de rest komen er steeds herkenbaarder uit al is het vooral vanwege het gebruik van lettergrepen en klanken. Ook als hij nu een foto bekijkt staat hij soms op te noemen wie hij ziet!
Als je nu vraagt of hij iets wil doen dan gaat hij bijvoorbeeld mee plassen (sss sss) of loopt hij naar zijn toel om te gaan eten. Of hij stopt dingen in de doos, of loopt de gang op om kusjes te gaan geven.
Hij begrijpt een heleboel, ook als iets niet mag en kan dan heerlijk eigenwijs kijken terwijl hij het toch doet. Een eigenwijze dondersteen is het soms. Maar zo lief dat je hem fijn wil knuffelen... iets wat hij niet zomaar toelaat maar als je hem op de arm hebt kan je soms zomaar ineens twee armen om je nek hebben en een neus in erin. En dan aaaaah én een aai over je bol.

Het is een lieverd en we genieten elke dag van hem!
Je bent een parel in Gods hand!

vrijdag 3 maart 2017

15 maanden oud!

De maand begon rustig. Nathan vermaakt zich nog graag in de box, maar steeds vaker is hij liever buiten de box te vinden. 


Niet dat hij dan rustig gaat zitten spelen, maar hij loopt rondjes en onderzoekt alles. Al helpt het soms wel om even boekjes en een stoel erbij te pakken.
Hij mag nog steeds geen kartonnen boekjes of boekjes met papieren bladzijdes. Hij is er niet voorzichtig mee, hij trekt ze gewoon uit elkaar of stopt ze in zijn mond. Tot nu toe heeft hij ook al een badboekje gesloopt... dus de Nijntjes worden alleen nog voorgelezen. Ze staan nu wel op de plank in zijn kamer want sóms vind hij afwisseling wel fijn... hij wijst dan net zo lang naar de plank tot er een boek is dat zijn goedkeuring kan verdragen. Als hij dan zelf ook nog een boekje mag vasthouden dan komt het goed.
Nu heb ik eindelijk gedaan wat ik op Nathan zijn verjaardag wilde doen: afdrukken maken!
Dit deed ik ook bij de geboorte en bij Hannah deed ik het tot en met haar 4e verjaardag.
Het is leuk om te zien hoe ze groeien. Hannah vond het niets omdat het vies is... Nathan houdt gewoon niet van stil zitten dus bij allebei is het zeker met de eerste verjaardag een gewriemel...
Afijn, 2 maanden na dato heb ik het bij Nathan ook gedaan.


En toen vond ik een oude foto van mijzelf. In eerste instantie zegt iedereen dat Nathan zo op Freddy lijkt. En dat klopt ook wel, maar hij lijkt toch ook wel veel op mij, als de foto zo bekijkt is dat erg duidelijk! Verder is het gewoon weer een lieve mix van beiden. Hoeft er niemand jaloers te zijn.
Naast dat Nathan, net als ik, erg veel van muziek en zingen houdt. Ik kan mijn hart weer ophalen!


Nathan kijkt graag naar buiten, vooral als er ook wat gebeurt. Het liefst doet hij dat zelf bij het keukenraam. Maar daar staan de bakken van Bauke. Als die hem in de weg staan trekt hij ze gewoon omver en gaat met zijn voeten in het plasje staan wat dan ontstaat...
Daarom is Papa nu een multifunctioneel opstapje aan het maken, eentje waar de bakken van Bauke in kunnen mét een deksel eroverheen. Dan kan de klep dicht als hij rondloopt en kan hij zelf erop klimmen om naar buiten te kijken. Hij komt nu net met zijn neusje boven de rand van het raam uit en dan kan hij het beter zien. En dan hoef ik niet steeds de bakken van Bauke weg te zetten, maar kan gewoon de klep dicht.
Maar het is ook wel eens handig om een grotere zus te hebben. Die kan dan mooi met je spelen als Mama wat anders wil doen. Al komt het er dan vooral op neer dat ze er samen een troep van maken.... maar dat maakt me dan niet uit.

En toen... toen brak Nathan zijn arm! In dit blogje vertel ik er uitgebreid over. Het komt er dus op neer dat het niet uitmaakt van hoe hoog je valt, maar hoe je neerkomt...
Het gips was echt nodig tegen de pijn, zoals ook in dit filmpje te zien is deed zijn arm hem echt zeer.
Hij deed er niet alles mee en toen hij iets te enthousiast aan het boekje trok schrok hij er van en legde gauw zijn arm neer.
Dat voorzichtige hield nog wel een dag of wat aan toen er gips om zat, maar op een gegeven moment begon hij ook met zijn arm overal op te slaan... dus de pijn was wel over dachten wij!
Gelukkig mocht het gips er na 10 dagen weer af en toen was het leed allemaal geleden. Het gips begon ook wel erg te stinken toen... maar dat heb je als je nog álles met je handen in de mond stopt in plaats van met bestek.
Op 15 februari was het zó warm dat we lekker een uurtje buiten zijn geweest. Even bij de kippen kijken, samen op de trampoline springen en natuurlijk even lekker schommelen. Het was voor mama wel even wennen, dat gips... normaal pak ik zomaar  een hand en lopen we zo samen, nu moest ik me elke keer bedenken dat ik de juiste pakte. Maar los daarvan hebben we heerlijk even wat vitamine D op gedaan!

Toen het gips er eenmaal af was ging Nathan weer door als vanouds. Eigenlijk deed hij dat al voor het gips er af was. Hij rende, klom en viel en stond weer op zonder problemen.
Bij de gipsmeester bleef hij ook nu netjes zitten maar het gips hebben we maar daar gelaten... dat stonk úren in de wind! brrrr
Nathan is dol op muziek, dat hadden we al gezegd toch? Zelfs als hij moe is, is muziek te leuk om bij stil te blijven zitten.... we gaan dit filmpje maar aan André Rieu opsturen want zijn afspeellijst staat hier op repeat!
Nathan krijgt om 17 uur zijn avondeten en daarna kan hij nog lekker even spelen tot het bedtijd is.
Als papa dan laat thuis is, kan hij uit de box lekker rondscharrelen, als wij aan tafel gaan gaat hij dan nog even in de box en dan naar bed. Maar dat rondscharrelen, dat vind hij heerlijk!
Dat Nathan kon blazen wisten we al. Maar hij heeft (uiteraard!) ook ontdekt dat je kan blazen door je rietje én dat het heel leuk klinkt als je dat doet in een volle beker!
Als laatste nog even natafelen met Nathan. En dan hoppa naar bed!

dinsdag 14 februari 2017

Hoe Nathan blauw gips kreeg...

Om 15 uur haalde ik Nathan uit bed na zijn slaap(je). Zoals altijd zet ik heb dan even op de wc als ik zijn luier verschoon. Dit keer viel hij van de wc... Hij zat te klieren met de wc-rolhouder en terwijl ik mij omdraaide om hem weg te zetten achter mij... viel Nathan op de grond tussen mij en het wastafel kastje. Waarschijnlijk probeerde hij de val te breken met zijn rechterarm want hij heeft nu dus zijn pols gebroken. Gelukkig is het een twijgbreuk... 

(Als je een twijg breekt blijft het schors intact. Bij een twijgbreuk is het bot onvolledig gebroken omdat het beenvlies intact is gebleven. Dit is iets wat meestal voorkomt bij kinderen een onvolledige breuk van het nog jonge, dunne en soepele bot.)

Afijn, wij maandagmiddag er nog mee naar de huisarts want Oma had Nathan eens bekeken en zijn gedrag bestudeerd en zij dacht direct al dat het gebroken was. De huisarts dacht een zware kneuzing, maar we moesten hem wel in de gaten houden en direct terugkomen als het erger werd.
We hebben Nathan een zetpil gegeven en 's-nachts heeft hij niet door kunnen slapen maar veel gehuild. Ook wel logisch als je op je buik slaapt en je door een gebroken pols je niet normaal kan bewegen in bed. 
Dinsdagochtend direct maar weer de huisarts gebeld omdat het echt niet ging en daar konden we om 11:40 uur terecht. Deze andere huisarts wilde Nathan ook eerst bekijken voor hij ons doorstuurde voor een foto. Dat bekijken was zo gepiept, hij keek en liep weer weg om een briefje te halen. 
Nathan zijn rechterarm was bleek tegenover zijn linkerarm die roze/rood was. Ook was er een bobbel zichtbaar. Maar hij wilde weten of het niet toch een zondagsarmpje was, maar dat was ook snel duidelijk.

Om 12:30 uur waren we in het ziekenhuis en om 13 uur aan de beurt voor de foto. Oma ging uiteraard met hem naar binnen en kwam al vrij snel naar buiten met een briefje voor de SEH.
Diagnose gebroken, maar daar moet je wél weer eerst een arts voor zien natuurlijk...

En daar waren we om 15 uur aan de beurt... Nathan vond het allemaal wel lang duren maar had gelukkig zijn goede pet op! Hij heeft alleen gehuild als ze aan zijn arm zaten óf als hij niet aan de tablet mocht zitten... maar zolang ik die opgeruimd hield of een muziekje aan zette was het goed.
Leve gratis internet in het ziekenhuis!
Binnen 20 minuten hadden we een dokter gezien en mochten we gaan wachten bij de gipskamer. Toen we daar aan de beurt waren reden we om 15:50 eindelijk weer weg van het ziekenhuis.


Hij heeft nu flexibel gips en dat moet er tien dagen op zitten, volgende week vrijdag dus het vervolg.
Hij is er inmiddels al handig mee, maar hij gebruikte zijn rechterhand wel gewoon maar kracht zetten ging niet. Nu gebruikt hij zijn hand juist minder omdat hij door het gips niet veel kan vastgrijpen. Maar hij slaat er wel al mee op zijn hoofd, de rand van de box of gewoon op de tafel.
Eten doet hij nu dus echt alleen met links want het gips mag niet nat worden... Gelukkig gaat hij maar 1 keer per week in bad!



vrijdag 3 februari 2017

14 maanden

Weer een maand voorbij gevlogen!
En het gaat zo hard!
Nathan kletst en keuvelt, speelt en rommelt, rent, loopt en kruipt, hij eet, 
drinkt, slaapt en groeit maar door! 

Als Mama aan het naaien is dan staat hij daar het liefst te klieren. Hij trekt het voetpedaal weg, gooit de prullenbak om of loopt weg met een doosje met knoopjes... Het is ook allemaal veel te interessant! Dus toen Mama een pyjamabroek korter maakte kreeg hij een mooie sjaal en muts.. en hij is er het hele huis mee doorgelopen.... leuk moppie zo he!




Op 7 januari hadden we weer sneeuw! Dit keer ging Nathan mee naar buiten dus moest hij zijn mooie muts en sjaal van Oma om. Hij was lekker warm aangekleed!
Maar de sneeuw vond hij maar bijzonder... wat moet je daar nu mee?


We maakten uiteraard ook een leuk filmpje.
Nathan heeft inmiddels ontdekt dat hij de doos kan omdraaien om erop te klimmen...
en dan maar over de rand van de box hangen...
Spelen kan hij nog steeds heerlijk in de box. Eenmaal erbuiten wil hij er natuurlijk niet meer in en dan rent hij het liefst de hele kamer door. Het heeft dus ook geen zin om een kleed neer te leggen want hij blijft er niet op zitten. Hij én het speelgoed moet de hele kamer door...
Maar ín een doos vind hij ook nog heerlijk vertoeven hoor!
En soms heb je na het avondeten nog een half uurtje dat er wat filmpjes gekeken worden. Het zandkasteel heeft Nathan op DVD dus werd meneer in de stoel gezet... hij vind het prachtig! Die stoel dan.. om erin en eruit te klimmen heeft hij wel hulp nodig maar dat laat hij wel even weten... directeurtje!

Wat kletsen betreft zei hij al een tijdje dingen die op woorden leken.
Maar sinds vorige maand herkent hij nu ook dingen als je ze opnoemt. Als je vraagt waar is ...? Dan kijkt hij ernaar of wijst het aan. Zo komen dan Papa, Mama, Hannah, Opa, Oma voorbij.
Maar hij is ook dol op woorden met een K! Zoals klok en knoop en sok!
Maar nu wijst hij ook neus, oor en oog aan.
 Wat fruit betreft heeft Nathan meer interesses erbij gekregen. Hij eet nu ook kiwi, sinaasappel en mineola. Banaan is nog steeds favoriet en appel neemt hij allen af en toe een hapje van... en verder het liefste appelmoes! Dat maak ik dan zelf van appels die zo niet lekker meer zijn omdat ze zacht zijn. Ik gooi ze in de pan met wat water en kaneel en dan hebben we appelmoes zonder suiker!
 Nathan heeft er ook een handje van om zijn ogen dicht te doen als je een foto maakt.
Zodra hij de camera doorheeft!
Hier nog een leuk filmpje van Nathan en zijn auto
 En dikke lol met Hannah aan tafel.
Wat hij ook heeft ontdekt is dat hij blazen en spugen kan... Blazen doet hij het liefst als hij een rietje in zijn mond heeft die in een beker drinken steekt... want dan kan je bellen blazen en dat klinkt leuk!
Spugen tja.. ik probeer er maar niet op te reageren in de hoop dat het vanzelf weer overgaat.. maar als hij een hap in zijn mond heeft die hem niet zint komt die er dus zó weer uit.
Nu nog een kwestie van het op film vastleggen...

Wat wel op film staat is zijn gekeuvel in de box. Zo heerlijk om naar te kijken!
En nog even de sokkeninspectie...
Een lekker ijsje gaat er altijd in... bij ons dan. Nathan likt af en toe en dat is het dan.
Scheelt... dan is er meer voor ons!
 Oma breide een mooie trui voor Nathan!
Heerlijk zacht en warm en in vrolijke kleuren.
Alleen meneer wilde niet normaal kijken op de foto...

Vanuit de box wordt er regelmatig commentaar geleverd op alles wat er gebeurt in huis...

Verder is hij nog steeds dol op muziek. Zet het op en hij is blij. Hij klapt zelfs tegelijk met het applaus. Dansen en stralen tot het afgelopen is, dan moet er meer komen! Het liefst muziek met een duidelijk ritme erin, dan zwiepen die heupen heen en weer. Denk maar aan drumbands maar ook André Rieu!

Ons trapgat was niet Nathan-proof! De spijlen van het hekwerk stonden te ver uit elkaar en er moest natuurlijk een traphekje komen. Tussen de spijlen hebben we nu zonweringdoek gedaan en Papa heeft een traphekje bevestigd. Nu kan Nathan veilig boven rondhobbelen zonder helemaal van de trap af te vallen!
En omdat Nathan nu weer 2 maanden niet gewogen en gemeten was hebben we het zaterdag 4 februari gedaan. Hij woog 11.480 gram en was 84 cm lang.
Uiteraard zocht ik even de cijfers van grote zus erbij. Die was 11 kilo en 77 cm.
We zullen zien wat voor een lang end Nathan wordt, maar vooralsnog is alles netjes in proportie!

Ik ben ondertussen ook druk bezig geweest om alle filmpjes online te zetten die ik nog niet bewerkt had. Vanaf vlak voor de geboorte staan er nu een aantal nieuwe online.
Als je de afspeellijst opzoekt zouden ze als het goed is er tussen moeten staan.
Wat ook kan is op deze link klikken en dan gewoon beginnen met kijken, dan komen vanzelf de al bekeken filmpjes voorbij. Ook komen er filmpjes vanuit de tijd dat ik zwanger was van Hannah online. Veel kijkplezier!

Dan is nu deze maand ook weer afgesloten, op naar de volgende vol speelplezier!

dinsdag 3 januari 2017

1 jaar en 1 maand óf 13 maanden oud



Want 13 is ons geluksgetal toch?
En die maand is snel voorbij gevlogen... hij begon met een verjaardag én de viering van Sinterklaas.
Dan gingen Freddy en ik samen een lang weekend weg naar Vlieland!
Ook hadden we nog Kerst en Oud&Nieuw en 2 weken vakantie van de kinderen.
Ohja niet te vergeten nog een 20 weken echo voor onze derde spruit...
En dan al die andere dingen die gebeuren in de normale weken.
En dan wat Nathan deed natuurlijk, want dáár gaat dit blog over.
Maar op de een of andere manier heb ik bijna geen foto's of filmpjes gemaakt.
Die ik wél gemaakt heb die komen uiteraard aan bod!


Uiteraard was er eerst Sinterklaas op de dag van Nathan's verjaardag.
Hij wás al gruwelijk verwend maar 2 keer op een dag? Gelukkig heeft hij er geen idee van maar ik denk niet dat we dit vaker kunnen doen... hij was helemaal moe en onrustig na een dag van zoveel aandacht... maar genoten dát heeft hij!

Nathan heeft zich sindsdien heerlijk vermaakt met het nieuwe speelgoed. Al hebben we de kartonnen boekjes maar apart gelegd want die stopt hij in zijn mond! Ik heb dus via marktplaats kartonnen en stoffen boekjes gekocht. En daar mag hij naar hartelust op kauwen en sabbelen. Want hij vind lezen nog steeds super leuk!

Wat hij ook leuk vind is nee... schudden dan. Zeggen doet hij het nog niet hoor. Hier in het filmpje heeft hij het net ontdekt, maar inmiddels weet hij precies wanneer iets niet mag. Dan loopt hij er heen, wijst en schudt zijn hoofd.... Oh en dan eheh! roepen uiteraard, dat is zijn nee.

Wat ook grappig is, is wat hij doet als er iets per ongeluk gebeurt. Of expres... dan ook.
Dan houdt hij zijn hand voor zijn mond en kijkt heel onschuldig... hij demonstreert het hier in het begin van het filmpje.
Wat hij vervolgens vertoont is wat hij hem hebben geleerd. Kom maar kom maar kom maar. Dit gebaar kwam een keer voor in een reclame voor Calvé Pindakaas waar een klein jongetje in zijn eentje voetbalt en na een goal hetzelfde gebaar maakt om het publiek te vragen applaus te geven.
Nu zijn wij niet zo van het voetbal, ook niet zo van reclame's maar het gebaar is er in geslopen want hij zwaaide verkeerd om. Toen hebben we er maar dit gebaar van gemaakt en hij vind het zelf ook leuk gelukkig!

Wat ook leuk was... Hannah mocht samen met tante Anneke eten koken. En daar hoorde ook een ijsje bij. En omdat Nathan kwam binnenlopen mocht hij mee smullen van het ijsje van tante Anneke.
Wat vooral grappig is, zijn geklets. Dit hoor je tegenwoordig de hele dag door. Soms ook als hij geacht wordt een dutje te doen, al is het niet zo duidelijk door de babyfoon maar duidelijk herkenbaar... We maken er zelf onze ondertitels bij maar je kan zeker bepaalde klanken herkennen en dat is leuk!

We hadden er ook een leuke foto bij.


En toen gingen papa en mama een lang weekend naar Vlieland. Tijd voor Nathan om lekker dwars te worden en niet willen slapen wánt kies nummer 3 kwam erdoor! Het is de kies linksonder en deze was gelukkig sneller door dan de 2 kiezen die tegelijk boven doorkwamen al zijn die nu zo goed als door gelukkig... Inmiddels is de kies helemaal door en is de kies rechtsonder bijna helemaal door.
Dan hoeft hij alleen nog zijn hoektanden én de 2e kiezen en dan is hij weer klaar voor zijn melkgebit... We zullen zien hoe snel hij er mee is maar gemiddeld heeft een kind dit voor de derde verjaardag dus hij heeft nog even de tijd...

En dat slechte slapen heeft nog wel even doorgezet helaas. Regelmatig werd hij 's-avonds na een half uur of uur huilend wakker en wilde niet gaan slapen. Soms werkte het om hem even uit bed te halen als Hannah naar bed ging en ging hij daarna weer slapen. Soms werkte het als we hem een half uurtje beneden hadden. We hebben van alles geprobeerd... maar de ene avond slaapt hij gewoon en de andere avond niet. Inmiddels slaapt hij overdag nu nog maar 1 keer. Gemiddeld zo'n 2,5 uur. Van 12 tot half 3 en soms verschuift dit wat. Hij heeft nog wel eens een dag dat hij écht niet wil en dan hanteren we weer zijn oude slaapritme. Maar de avonden zijn wel lastig maar hij vermaakt de boel wel. Zo keken we in de kerstvakantie het concert van André Rieu en dat vond hij helemaal geweldig! Muziek is zijn ding natuurlijk. Daarna ging hij wel slapen trouwens...

Nog even tussen neus en lippen door maakte ik een broek voor Nathan. Van een broek die hier in een kast hing, niemand paste en niet gedragen werd ook. Stof was prima in orde en dus maakte ik er een beetje een pofbroek van. Komt omdat het patroon uit een patronenblad komt uit 1984... toen droegen alle kinderen waarschijnlijk nog katoenen luiers. We twijfelden een beetje over de maat dus besloot ik maat 86 uit te tekenen en deze zonder naadtoeslag te nemen. Maar dat was toch nog te groot.
Nathan kreeg de broek wel aan, maar nu ligt hij in de kast te wachten tot hij écht goed past.
Het leuke is wel dat Nathan op deze foto een vestje aan heeft die Oma breide voor mijn broertje die geboren is in 1984. Nostalgie en handvlijt samen.

Afijn toen was het dus kerst en hadden we een kerstdiner, kerkdiensten, een gemeentekerstfeest en een avondje gourmetten.
Omdat Oma ziek was bleef zij thuis en konden we Nathan beide kerstdagen thuis laten. Hij was ook op dat moment niet echt lekker bezig en dan is het zo fijn als hij thuis lekker op tijd naar bed kan. Uiteraard is het leuk als hij erbij is, maar vooral voor ons en de mensen die hem amper zien. Voor Nathan is het niet leuk als hij slaap mist. Dus dit was voor ons de beste oplossing. En Nathan had het heus naar zijn zin bij Oma.
Ook bij het kerstdiner trouwens:

Al lijkt het er op dat hij liever andere dingen in zijn mond had dan het eten wat hij voorgeschoteld kreeg... Maar ook dat gaat een keer over. Dan waardeert hij de kookkunsten wel en laat hij de onderzetters liggen voor waar ze voor bedoeld zijn... hopelijk gebeurt dat snel?

Muziek... Nathan is er blij mee. Bewegen moet hij als hij het hoort. En meezingen, op zijn manier gebeurt tegenwoordig ook. Soms is het gewoon hummen en soms schreeuwt hij er gewoon doorheen. Maar bewegen altijd!
Nathan vermaakt zich nog goed in de box. Al gebruikt hij nu de clipboxen om een nog kleinere beweegruimte te creëren.. Hij gooit eerst zoveel mogelijk speelgoed eruit en klimt er dan in. Gaat hummend een boekje zitten 'lezen' of gooit vervolgens alle autootjes over de rand van de box... zolang hij maar tevreden is toch?

En toen was het oud en nieuw. Oma bakte oliebollen en uiteraard kreeg Nathan er ook eentje. Hij vond het heerlijk en heeft lekker zitten soppen, peuzelen en eten. De oliebol ging niet helemaal op maar hij had eerst zijn fruit op. Dus Oma mag volgend jaar meer oliebollen bakken want ook Nathan heeft ze goedgekeurd.
Wat papa goedkeurt is dat Nathan graag meehelpt. Meestal van de wal in de sloot maar dat beseft hij zich vaak nog niet. Het uit zich dan in was uit de wasmand halen die jij net hebt opgevouwen. Of de was afhalen met knijpers en al als hij het net hebt opgehangen. In dit geval trok hij bestek uit de bestekbak van de vaatwasser, dus pakte papa snel de scherpe dingen eruit.
Met het vuurwerk van Oud en Nieuw bleef Nathan lekker slapen gelukkig. Als je normaal al wakker wordt is het wel fijn als je dan verder gewoon doorslaapt... helaas was hij vervolgens wel vroeger wakker maar goed...

In december maakte ik ook nog een ander broekje voor Nathan. Dit keer wel de juiste maat maar hij kan iets wijder bij de kont. Dit keer een model uit een recent patronenboek en die is gebaseerd op gewone luiers. Ik gebruikte een oude broek van Freddy en nu heeft Nathan zijn eigen chino!

Vervolgens sluiten we deze maand af met een lange video waarin Nathan heerlijk in de box speelt. 

En daar ben ik blij mee want als hij losloopt is het een ongeleid projectiel. Je kunt eigenlijk niks ondernemen want dat doet hij wel. Alles wil hij overhoop hebben. De kasten moeten op slot of er moeten dingen staan waar hij aan mag zitten. De voerbakken van Bauke moeten op het aanrecht of hij gooit een bak water over de vloer en proeft de brokken... En ga zo maar door.
Maar hij vind het zelf wel heerlijk dus doen we het wel elke dag. Alleen zo leert hij luisteren naar het woordje nee, en hij weet inmiddels dat hij dan zijn hoofd mag schudden... en dan lig je weer in een deuk en dan is je autoriteit weer overhoop gegooid. Maar we houden van lachen en lol hebben dus blijven we genieten!