zaterdag 3 februari 2018

2 jaar en 2 maanden

En toen waren we weer een maand verder. Nathan is al weer 2 jaar en 2 maanden!
In Hannah's vakantie deden we nog snel even de hand en voetafdruk op papier.
Voor ik het weer zou vergeten.... maar dat is hier ook te zien.



 Nathan is nog steeds lekker aan het spelen, de ene dag een treinbaan, de andere dag is het duplo,
maar meestal zijn het de puzzels! Hij kent ze allemaal nu en dus haalden we er nog een paar... bij!
Nu kunnen we alle stukjes in de doos gooien, dan leggen we de platen op het kleed en dan puzzelt 
hij alsnog lekker door.


Nathan is dol op zijn grote zus, maar andersom is het wel eens lastig.
Want Nathan is een doerak en een rouwdouwer dus gaat niet alles zachtzinnig.
Nathan is ook dol op zijn kleine zusje. En ook die is niet altijd blij met de manier waarop hij 
dat laat blijken. Op haar liggen, haar hardhandig aaien of hij steekt gewoon een vinger in
haar oog... zo gaat dat met kleine kinderen... meestal is Elisa het zo weer vergeten.
Gelukkig maar!


 Voor Elisa haar kleedjesparade maakte ik een foto. (Het blog lees je hier)
En Nathan wilde ook op de foto... hij ging er net zo voor liggen als Elisa!


Wij zijn wel van een lolletje, dus klom Nathan in de masikosi van Elisa.
(dat was het nieuwe woord die dag)
Ook werd hij door papa weer blij gekieteld...
Nathan zit graag overal met zijn neus bovenop. Dus wil hij meedoen, helpen noemt hij dat.
Vaak werkt dat tegen, maar al doende leert men... dus heeft Nathan ook klusjes te doen.
Zo helpt hij met tafel dekken of afruimen, elke donderdag geven we samen de plantjes water, 
hij helpt door de was in of uit de machine te doen, hij geeft was aan om op te hangen, of hij haalt het juist af (soms gaat er in de volgorde wel eens iets fout haha!) en ook geeft hij elke dag Bauke eten.
Over eten gesproken. Nathan is er wel voor te porren.
Mandajijtjes vind hij super lekker, net als banaan en duifjes.
 En ook 's-avonds is hij er vaak wel voor te porren om plaats te nemen aan tafel
 Maar soms valt het gewoon tegen, dan kookt je moeder nu nét
wat jij niet lekker vind! En dan zit hij maar te prikken en te schuiven.
En dan gaat het meestal met frisse tegenzin naar binnen.
Behalve bij de vier p's, die lust hij altijd wel!
En dan na het eten vaak nog éven spelen, of ervoor als papa later thuis is.
Hoewel het soms lijkt alsof alle dagen hetzelfde zijn, zit er heus variatie in!
Zo komen er af en toe neven met hem spelen, óf Hannah speelt met iets wat hij ook wil hebben.
Dan is het een strijd om hem er bij weg te houden natuurlijk!
 Of er is iemand zo ruimhartig om Nathan mee te nemen op de fiets!
Nou dan heb je zijn dag gemaakt hoor! Daar wordt hij heel enthousiast van!
(al lijkt de foto iets anders te beweren...)


Hij wordt ook nog steeds enthousiast van de camera.
Even foto maken roept hij soms en dan komt hij ineens met de camera voorbij!
Tja, grote zus doet het ook dus dan zal hij ook even!
Meestal kom ik er nog vanaf om zelf dan maar een foto of film van hem te maken.
En dan poseren maar!
Nathan heeft graag muziek aan. Radio, cd's met liedjes of muziek.
Het maakt hem niet zoveel uit, dus soms kies ik voor de makkelijkste optie.
En Nathan let altijd goed op, hij hoort blijkbaar alles...

Samen met Elisa spelen, hij vraagt er om maar als het eenmaal zover is... dan mag ze dit niet en dat niet en zit ze vreselijk in de weg! Maar ze is écht wel lief hoor!
 Hannah kreeg een nieuwe jas en Nathan zou hem wel even showen...
 Hannah leest voor...


Ondanks dat hij dol is op puzzelen, puzzelt hij ook wel eens met andere dingen.
Duplo bijvoorbeeld.
Kinderen kunnen elkaar prima vermaken. Of afmaken...
Maar wat een rijkdom heb ik gevat in dit ene filmpje...
Ik film heus niet alleen de kinderen... zo filmde ik Freddy die laat thuis kwam.
Dus kreeg hij... Nathan kan er niet over ophouden haha!


Omdat het nu weer 2 maanden verder is heb ik Nathan weer gewogen en gemeten.
Hij weegt nu 14,5 kilo en is 92 cm lang.
Dat is niet veel verschil, maar goed genoeg.
Hij heeft het gewoon te druk om te groeien!

woensdag 10 januari 2018

Grote voeten, kleine voeten.

Vlak na de geboorte van Hannah heb ik haar voetjes met verf op papier gezet.
En haar handjes ook.
Een mooie herinnering aan hoe klein ze geweest is.
Dit heb ik elk jaar herhaald en toen ze 4 werd als laatst.

Voor Nathan heb ik dit ook gedaan, al was ik het bijna vergeten om het na zijn 2e verjaardag te doen.

Bij Elisa ben ik het straal vergeten... oeps!

Aangezien Hannah afgelopen week nog vakantie had was dit een mooi moment om het nog te doen met haar hulp. En zie hier het resultaat.

Hannah

Nathan


Elisa


Alledrie samen


woensdag 3 januari 2018

2 jaar en1 maand!

Duimen, duimen, duimen. Het liefst doet hij dat de héle dag door! En dát is dus niet de bedoeling.
Dus krijgt hij nu overdag een pleister over zijn duim. Zodat hij lekker gaat spelen ipv op de grond te liggen duimen...
Met zijn treintjes bijvoorbeeld! Hij kan ook zelf wel de stukken aan elkaar puzzelen, maar het liefst wil hij een treinbaan die mama maakt. Tja, die doen het gewoon het beste!

En toen was het sinterklaas! En dat werd zo uitbundig gevierd dat we een halve dag bezig waren met het uitpakken van de cadeautjes. Maar dat is ook wel logisch met 13 mensen... toch?


Nathan haalde een mooie buit binnen!
3 voorleesboeken, 3 paar sokken, hotwheels, een kleurpiraat,
een giter en een kasteel emmer, een puzzel van beren,
slofsokken van Thomas de trein, een tandendoosje, raamstickers
en stropdassen gemaakt van een stropdas van papa 
(mama verpestte hem in de was...)
Nathan was superblij met alle cadeautjes, maar de volgende dag werd toch de trein weer gepakt.
Met opa uiteraard!
Ook de nieuwe schuur wordt gebruikt. Om dieren of auto's in te stallen,
of om in te gaan liggen... zo groot is die dus!
Nathan wil het liefst elke dag stekels. Tenminste, als hij ze al heeft.
Als hij net uit bed komt wil hij vooral eten.
En als hij eenmaal eten heeft wil hij spelen.
Besluiteloos type, of gewoon de fase waarin hij Nee probeert te begrijpen?
Ach het zal vanzelf wel over gaan... toch?
En ja hoor! Toen lag er sneeuw! De kinderen waren heel erg blij daarmee!
En Nathan ook natuurlijk. De groten maakten een mooie sneeuwpop.
Nathan ging met Opa buitenspelen.
En mama mocht ook meedoen!
Nathan wilde peer... en toch weer niet.
Hij wilde het in een beker en Hannah in een andere beker.
En toen moest het in Hannah dr beker.
En toen eruit en weer terug.. en en uit eindelijk wilde hij geen peer!
Je zal maar niet begrepen worden!
Gelukkig is in bad gaan áltijd goed!
(nog wel...)
Ons koorknaapje....
Deze tijd waarin het buiten donker is, vraagt om kaarsjes en lichtjes.
Ik heb ze liever niet aan als er kleintjes loslopen, maar bij het avondeten mag het.
Dan zitten ze beiden in hun stoel.
Maar Nathan wilde nog even mee op de foto...
Het voordeel van een tablet is dat ik hier en daar kan internetten zonder achter de pc te moeten.
Want dan breekt Nathan de boel af bij de pc's. Maar voordeel is ook dat je op schoot filmpjes kan kijken, tenminste... Nathan en Elisa kunnen dat op mijn schoot.
Als ze mopperig en hangerig zijn dus.
Maar kijken met de camera is óók vermakelijk!
Mopperig en hangerig zei ik toch?
Elisa wilde niets, dus maar even bij mama aan de borst.
Toen viel ze zomaar in slaap zonder te drinken.
Dus even lekker een slaapje doen.
Nathan ging wel oppassen!
Hannah maakte vorig jaar een platte kerstbal die je voor het raam kan hangen.
Aangezien wij geen kerstboom hebben vond ik het wel leuk om er dit jaar weer te maken.
Dus mocht Nathan óók kleuren!
Dit keer wilde meneer wel haajtes kommen én tekels maken!
Overal aan zitten en álles bekijken. Nieuwsgierigheid ten top die jongen.
Maar je leert er wel weer van, dus keek hij zijn ogen uit bij Oma die hoorn speelt.
Samen spelen samen delen, toch?
Meneer de directeur wil tegenwoordig wel eens zélf zijn outfit uitkiezen.
Zodra ik hem wakker heb gemaakt en hij rustig zijn ogen open doet en went aan het licht,
trek ik de kast open en laat hem wat kleren zien. 2 keuzes heeft hij.
En meestal is het twee keer nee en dan zegt hij wat hij wel wil.
Die trui met een pinguïn, of een shirt met een kikker etc.
En als hij krijgt wat hij wil is hij blij!

Poseren vind hij ook leuk, hadden we al eens gemerkt.
Hij draait rondjes en lacht en grapt, stilstaan ho maar!

Met kerst gingen we gourmetten. Dus Nathan wilde ook een worstje.
Dat kreeg hij, naast stokbrood was dat alles.
Voordeel van vakantie is dat je lekker kunt wandelen.
Dus dat deden we met álle kids.
Buiten afgekoeld, gingen we binnen opwarmen met pannenkoeken.
Ook lekker!

Naast de treinen en ander nieuw speelgoed leest hij ook nog graag.
Nu hij een eigen plank heeft hoef ik niet meer bang te zijn dat hij 
de mooie boeken kapot trekt. Niet dat hij de rest wel slopen mag...
Na een verjaardag blijven er ballonnen over.
Leuk om te slopen!
We aten mie, en het is makkelijker als je die van te voren al breekt.
Dat deden Hannah en Nathan dus.
Al die kerstliedjes komen je soms de neus uit.
Behalve als Nathan ze zingt!
Nathan vind niet meer alles goed wat mama doet... 
of gaat lekker dwars doen op de film.
Hij is zich heel erg bewust van wat er gebeurt dus!

Nathan is ook wel aan het veranderen nu. Hij is druk zijn grenzen aan het verkennen.
Slaan, schoppen, spugen, gillen, bijten en schelden en noem maar op.
Hij probeert te weten te komen wat wel en niet mag en ja dat hoort er bij.
Niet dat ik het leuk vind om de hele dag kak en dood (ja echt) te horen.
Of Elisa te troosten omdat hij haar sloeg, of een schop in mijn maag te krijgen
als hij op de wc zit... 
Het is een fase... is mijn mantra dan maar. Het gaat met de tijd weer over.
Als we dan in elk geval maar consequent blijven aangeven dat het állemaal niet mag.
Maar hij mag wel aaien, knuffelen, kusjes geven én ik houd van jou zeggen.
En dat laatste kan hij als de beste!