zondag 3 december 2017

24 maanden oud!

 En toen was er wéér een maand om! Dit keer de laatste van dit jaar en dus is Nathan 2 jaar oud!
Maar hier een overzicht van Nathan zijn 24e maand.

 Ik vond een lege pot en maakte er een gleufje in.
Vervolgens gaf ik Nathan een bakje muntjes en daar was hij een kwartiertje zoet mee.
 Leuk stel he!?

Samen hebben ze een spencer aan die al zéker 9 jaar oud is!
Kijk hier maar.


Mama kocht een nieuwe tablet hoes. Dus mocht Nathan de oude hebben.
Met een stuk karton heeft Nathan nu zijn eigen tellet.
Hij is er heel wijs mee!
Geinen aan tafel is tegenwoordig elke dag een feestje.
Dan zit je wel langer aan tafel.... oeps!

 Nathan kijkt af van de besten. Dus wil hij nu ook de pop eten geven.
Hij probeert het zelfs bij Elisa. Maar ik heb hem verteld dat hij daar
Mama borsten voor moet hebben. Hij lijkt het idee te snappen...

 Tegenwoordig hebben we een pot gel in huis.
Nathan wil graag tekels makem en haren/haajtjes komen!
 Op mijn verjaardag kregen we allemaal gehaakte slingers van Oma Huisman.
Die moesten we natuurlijk wel even showen!
 Tijdens het was opvouwen wil Nathan graag helpen!
Van de wal in de sloot natuurlijk...
 Boefie!
 Tja... wat doe je als meneer steeds opstaat in de kinderstoel...
Dan maar zo zitten? Nee dit was natuurlijk voor de grap!
 Ook heel grappig was dat Nathan graag ook op schoot wilde zitten terwijl Elisa er al zat.
Minder grappig vond Elisa dat trouwens....
 Nathan is (natuurlijk) gek van treintjes kijken met Opa Tjoek!
Als hij dan tolbet (Thomas de trein) aanzet wordt de spanning teveel....
 Fietsen is natuurlijk geweldig!
Zeker als zelfs Oma je meeneemt!
Tante Anneke doet ook wel eens fietsen met je.
Maar ze leert je ook trommelen op pannen!
 Soms is het net of ik 3 meiden heb....
 Sinterklaas kwam weer in het land. En dit jaar krijg je er iets meer van mee.
Dus wordt er gekleurd en geknutseld.
 En liedjes gezongen. Je herkent Sinterklaas nu ook op foto's en plaatjes.

En er mochten ook schoenen gezet worden. Daar deed jij niet aan mee,
maar het schoenen leegmaken natuurlijk wel!
Van Opa en Oma Bent kreeg Nathan M&M's in een doosje.
Hij noemde het pilletjes en het vooruitzicht daarvan maakte dat hij plotseling
zijn fruit én brood opat... hij was namelijk in hongerstaking!
Achteraf was het een laatste doorkomende kies die hem dwarszat.
Als deze helemaal door is gekomen heeft hij zijn volledige melkgebit.
Wel fijn om te weten dat we voor hem voorlopig geen 
last meer hebben van tanden en kiezen leed...
Nathan wilde zelfs zijn lekkere boterham met hagelslag zónder korstjes....
 Er kwam weer een nieuwe maat kleding uit de kast én oude doos.
Deze spencer was van Joran. Nathan is zo weer helemaal het heertje...
 Nieuwe maten betekend ook afscheid nemen van oude kleren.
Dit keer was zijn oude jas op. Het elastiek was kapot en de rits ook.
Dus maakte ik van de capuchon een nieuwe berenmuts! raaaa
Nathan bewijst hier dat hij flink geëmancipeerd is.
Hij kan namelijk ook prima fietsen en voeden tegelijk.
Want dat doe ik ook altijd toch...???
Je bent dol op zingen! Vaak hoef je een liedje maar 1 keer te horen om hem
daarna eindeloos te herhalen. Alleen wélke zing je dan he?
Want alleen met de woorden regenboog en hemel komen er een hoop
liedjes in aanmerking.
Maar bij deze was het duidelijk!
Na al die verjaardagen in November wist hij inmiddels wel wat Jarig zijn is.
En taart eten ook!
Dus vierden we zijn verjaardag gisteren en dat was reuze gezellig!
De buit!
Vandaag rustig bijkomen én spelen!

vrijdag 3 november 2017

23 maanden oud

Nathan is inmiddels 23 maanden oud! Nog 1 maandje en dan is hij 2!
Wat is het snel omgevlogen!
Hier eerst nog maar even de update van afgelopen maand.

Op stip op nummer 2 van belangrijke dingen in het leven: Takkoh kijke!
(1 is natuurlijk mama knuffelen!)

Hij heeft op deze foto een spencer aan die van neef Sem is geweest. 
Alleen was Sem hier op 1 maand na 3 jaar!

 Verder (ver)kleed Nathan zich ook graag en het liefst ook kelf! (zelf)
Als het dan lukteniet dan komt hij het wel kage (vragen).

Opa 'helpen' met blaadjes opruimen...



Op 14 oktober bestond de nieuwe uitkijktoren, de Bosbergtoren, in Appelscha 1 jaar.
Reden voor een feestje en dus mochten we hem gratis beklimmen.
Vorig jaar zijn we ook bij de opening geweest maar toen bleef Nathan lekker thuis.
Nathan vond het helemaal niet eng op de glazen platen, maar wist alleen niet zeker óf je er op kon lopen. Toen ik het hem voordeed was hij daarna vooral enthousiast over het uitzicht: bomen!
En als je naar beneden keek zag je mensen...
Samen spelen op het kleed. Niet altijd zonder ongelukken...


En toen was het ineens een dag boven de 20 graden!
Dus nog even lekker een korte broek aan 's-middags.
En samen met neef Sem koetjes kijken!
Het had flink gestormd en toen was de hazelaar omgewaaid.
En op het einde nog even gras maaien.




Bij tante Anneke stond hij de hele keukenlade leeg te trekken, en alles moest gepast en onderzocht worden. Ze kon hem daarna zelf weer opruimen...

Als er gebakken wordt moet je natuurlijk kijken. 
En als mama je niet optilt... dan ga je toch klimmen?


Nathan wil overal graag helpen. Dus mocht hij helpen Elisa in bad doen.
Hij heeft prachtig geassisteerd!
Op zijn knietjes voor zijn zusje!
Nathan kan inmiddels echt spelen, of rotzooi maken.
Meestal is het het één of het ander. Maar áls hij zit te spelen...
dan gaat dat mét geluid. Zingen, neuriën of kletsen.
Heerlijk om naar te luisteren!


Mama is regelmatig achter de naaimachine te vinden en dan wil Nathan graag ook meedoen.
Dan klimt hij op schoot en drukt op alle knopjes en steekt zijn vinger voor de naald...
In dit geval naaide ik een lapje met een appel voor hem en toen was hij daar gelukkig lang zoet mee!
Kleine zus Elisa zit tegenwoordig ook in een kinderstoel.
Dan kan ze lekker kijken en kletsen en inmiddels krijgt ze zo af en toe ook te eten.
Dikke pret als je die twee dan naast of tegenover elkaar zet!
Liedje singe! Het is meer een bevel dan een verzoek.
Maar met de beste bedoelingen, hij is er zo dol op!
Ook aan tafel waar we 's-avonds een psalmvers oefenen voor grote zus.
Tussen de middag wil hij nu ook een liedje singen!
Dus dan lees ik een stuk uit de kinderbijbel en zing er daarna een passend liedje bij.

Wat zit er in je mond, bij Elisa inmiddels 2 tandjes.
Bij Nathan zit bijna het hele melkgebit er in! Hij hoeft nog maar 1 kies.
Dus... ik moet nooit meer zoiets roepen natuurlijk, maar hij heeft nog 1 maand
en dan heeft hij het allemaal voor zijn 2e verjaardag gekregen.
Nu Nathan steeds makkelijker de trap op en af gaat mag hij steeds mee
om Elisa uit bed te halen of in bed te leggen. Hij wordt ook gewoon boos
als ík Elisa wakker maak voor hij in de kamer is.
Hij noemt haar meissie en aait haar lief over haar hoofd...
óf hij trekt haar gewoon door de spijlen heen naar hem toe en roept haar naam...
Samen spelen samen delen, aandacht in dit geval.
En dat vinden ze beiden wel eens lastig.
Nathan wordt dan regelmatig een beetje baldadig en trekt Elisa bijna van schoot af.
Maar hij is daarna ook weer poeslief voor haar en geeft haar dan een kusje op haar au.
Als je niet oplet.... dan kopieert je zoon je!
Wij aten lekker spinazie, allemaal dit keer, en dat is heel leuk en lekker!
Nathan is een boefie! Zegt hij ook zelf!
Ik vertelde dat we een boterham gingen eten én ik vroeg wat hij erop wilde.
Appeltoop!
Nathan wordt ook nog eens heel zelfstandig.
Sokken, sloffen en crocs uit doen doet hij zelfs met 2 handen op de rug...
al zittend in de kinderstoel gebruikt hij zijn tenen daarvoor en dan ligt de boel 
ineens op de grond... oh oh!
Maar aandoen daar is nog iets langer oefenen voor nodig.
Dus begonnen we met de broek!
Boekies lese! Hij is er net zo dol op als hij op zingen is.
Hij is regelmatig niet tegen te houden en trekt de hele boekenkast leeg.
Dan kan ik alleen maar eruit halen wat hij niet mag lezen om te voorkomen dat
hij die boeken kapot maakt, want hij MOET lezen...

In de herfstvakantie gingen we naar de Efteling.
Hier een linkje naar het hele fotoalbum. Hier alvast een paar... foto's en filmpjes van Nathan.




En uiteraard moesten we nog even een foto van Nathan op een paddestoel!
Lijkt hij zo niet een klein beetje op oom Casper?

En samen met mama en tante Anneke op het witte bankje, dat is voor mama ook heel wat jaartjes terug....


Uiteraard hebben we ook gekeken naar de mooie licht en watershow.
Nathan mocht op de schouders van papa zitten.
En toen waren de drie magische dagen weer voorbij en gingen we weer over op de orde van de dag.

Met af en toe een filmpje bij tante Anneke.


Vandaag aten we spruiten. Voor Nathan weer voor het eerst sinds vorige winter.
Voor Elisa helemaal voor het eerst. Maar bij beiden ging het er gewoon in.
Och, als toetje kwam de chocolaaaaa

Vlak voor het eten was Nathan gevallen. Met iets in zijn handen en dat resulteerde in een fikse kras over zijn rechteroog. Even huilen, maar daarna weer lachen dus wij dachten dat het wel meeviel.
Toen hij naar bed ging deed hij wel  moeilijk met zijn oog, maar hij had geen middagdutje gedaan dus dan doet hij al gauw moeilijk.... tot hij om half negen weer wakker werd huilend en helemaal overstuur. Hij wist te vertellen dat zijn 'oog pijn' deed en hij wilde alle lampen uit. Wat bijzonder dat hij zich zo goed kon uiten, als hij even rustig kon ademhalen tussen de huilbuien door....
We hebben hem zover gekregen dat ik hem een zetpil kon geven tegen de pijn en toen hebben we toch maar even de huisartsenpost gebeld. Als er wel iets in het oog stuk is moet je er écht op tijd bij zijn, dus dat deden we dan maar. We mochten meteen komen. Aldaar was Nathan natuurlijk in slaap gevallen en toen we hem wakker maakten voor de afspraak wilde hij zijn ogen niet open doen. Overal licht natuurlijk! Dus moesten wij hem vasthouden, een assistente hield zijn oog open en de dokter keek met een lampje. Het was haar al vrij snel duidelijk dat er in elk geval niets in het oog zat, gelukkig maar! We mochten weer naar huis en als het pijn bleef doen moesten we terugkomen.
Dat is gelukkig niet nodig geweest!

En zo konden we deze maand met een schrik afsluiten.
Maar God heeft ook deze maand weer goed voor onze troetelbeer gezorgd.
Hij groeit en ontwikkelt zich in rap tempo. Hij praat en praat en kletst en voor je het weet hoor je jezelf terug in zijn praatjes.
Ekt iet! (echt niet) Ekt wel! (echt wel) bijvoorbeeld.
Maar zijn favoriet is toch wel tenenpluizen.... hij heeft het zelf ontdekt en doet het ook graag.
Dan vint je hem ineens zonder sloffen en sokken en zit hij het pluis tussen zijn tenen te plukken.
Iets wat Hannah ook graag deed, en daar moest je echt voor gaan zitten want het moest natuurlijk helemaal schoon! Zo ook Nathan....

Hij zit overdag eigenlijk nog amper met de duim in de mond.
Er is ook zoveel te ontdekken, dan heb je daar geen tijd voor én je beide handen nodig.
Maar als hij naar bed gaat, gaat de duim er nog steevast in...
Ik kan nu in elk geval tegen hem zeggen dat duimen alleen in bed mag
en meestal gaat hij daarmee akkoord.
Nu nog een manier verzinnen om dat duimen helemaal verleden tijd te maken...

Maar dat is voor later zorg!
Voor nu is het doei doei en dag dag.
Weltuste, laap lekkeh en ik hou an JOU!