dinsdag 3 januari 2017

1 jaar en 1 maand óf 13 maanden oud



Want 13 is ons geluksgetal toch?
En die maand is snel voorbij gevlogen... hij begon met een verjaardag én de viering van Sinterklaas.
Dan gingen Freddy en ik samen een lang weekend weg naar Vlieland!
Ook hadden we nog Kerst en Oud&Nieuw en 2 weken vakantie van de kinderen.
Ohja niet te vergeten nog een 20 weken echo voor onze derde spruit...
En dan al die andere dingen die gebeuren in de normale weken.
En dan wat Nathan deed natuurlijk, want dáár gaat dit blog over.
Maar op de een of andere manier heb ik bijna geen foto's of filmpjes gemaakt.
Die ik wél gemaakt heb die komen uiteraard aan bod!


Uiteraard was er eerst Sinterklaas op de dag van Nathan's verjaardag.
Hij wás al gruwelijk verwend maar 2 keer op een dag? Gelukkig heeft hij er geen idee van maar ik denk niet dat we dit vaker kunnen doen... hij was helemaal moe en onrustig na een dag van zoveel aandacht... maar genoten dát heeft hij!

Nathan heeft zich sindsdien heerlijk vermaakt met het nieuwe speelgoed. Al hebben we de kartonnen boekjes maar apart gelegd want die stopt hij in zijn mond! Ik heb dus via marktplaats kartonnen en stoffen boekjes gekocht. En daar mag hij naar hartelust op kauwen en sabbelen. Want hij vind lezen nog steeds super leuk!

Wat hij ook leuk vind is nee... schudden dan. Zeggen doet hij het nog niet hoor. Hier in het filmpje heeft hij het net ontdekt, maar inmiddels weet hij precies wanneer iets niet mag. Dan loopt hij er heen, wijst en schudt zijn hoofd.... Oh en dan eheh! roepen uiteraard, dat is zijn nee.

Wat ook grappig is, is wat hij doet als er iets per ongeluk gebeurt. Of expres... dan ook.
Dan houdt hij zijn hand voor zijn mond en kijkt heel onschuldig... hij demonstreert het hier in het begin van het filmpje.
Wat hij vervolgens vertoont is wat hij hem hebben geleerd. Kom maar kom maar kom maar. Dit gebaar kwam een keer voor in een reclame voor Calvé Pindakaas waar een klein jongetje in zijn eentje voetbalt en na een goal hetzelfde gebaar maakt om het publiek te vragen applaus te geven.
Nu zijn wij niet zo van het voetbal, ook niet zo van reclame's maar het gebaar is er in geslopen want hij zwaaide verkeerd om. Toen hebben we er maar dit gebaar van gemaakt en hij vind het zelf ook leuk gelukkig!

Wat ook leuk was... Hannah mocht samen met tante Anneke eten koken. En daar hoorde ook een ijsje bij. En omdat Nathan kwam binnenlopen mocht hij mee smullen van het ijsje van tante Anneke.
Wat vooral grappig is, zijn geklets. Dit hoor je tegenwoordig de hele dag door. Soms ook als hij geacht wordt een dutje te doen, al is het niet zo duidelijk door de babyfoon maar duidelijk herkenbaar... We maken er zelf onze ondertitels bij maar je kan zeker bepaalde klanken herkennen en dat is leuk!

We hadden er ook een leuke foto bij.


En toen gingen papa en mama een lang weekend naar Vlieland. Tijd voor Nathan om lekker dwars te worden en niet willen slapen wánt kies nummer 3 kwam erdoor! Het is de kies linksonder en deze was gelukkig sneller door dan de 2 kiezen die tegelijk boven doorkwamen al zijn die nu zo goed als door gelukkig... Inmiddels is de kies helemaal door en is de kies rechtsonder bijna helemaal door.
Dan hoeft hij alleen nog zijn hoektanden én de 2e kiezen en dan is hij weer klaar voor zijn melkgebit... We zullen zien hoe snel hij er mee is maar gemiddeld heeft een kind dit voor de derde verjaardag dus hij heeft nog even de tijd...

En dat slechte slapen heeft nog wel even doorgezet helaas. Regelmatig werd hij 's-avonds na een half uur of uur huilend wakker en wilde niet gaan slapen. Soms werkte het om hem even uit bed te halen als Hannah naar bed ging en ging hij daarna weer slapen. Soms werkte het als we hem een half uurtje beneden hadden. We hebben van alles geprobeerd... maar de ene avond slaapt hij gewoon en de andere avond niet. Inmiddels slaapt hij overdag nu nog maar 1 keer. Gemiddeld zo'n 2,5 uur. Van 12 tot half 3 en soms verschuift dit wat. Hij heeft nog wel eens een dag dat hij écht niet wil en dan hanteren we weer zijn oude slaapritme. Maar de avonden zijn wel lastig maar hij vermaakt de boel wel. Zo keken we in de kerstvakantie het concert van André Rieu en dat vond hij helemaal geweldig! Muziek is zijn ding natuurlijk. Daarna ging hij wel slapen trouwens...

Nog even tussen neus en lippen door maakte ik een broek voor Nathan. Van een broek die hier in een kast hing, niemand paste en niet gedragen werd ook. Stof was prima in orde en dus maakte ik er een beetje een pofbroek van. Komt omdat het patroon uit een patronenblad komt uit 1984... toen droegen alle kinderen waarschijnlijk nog katoenen luiers. We twijfelden een beetje over de maat dus besloot ik maat 86 uit te tekenen en deze zonder naadtoeslag te nemen. Maar dat was toch nog te groot.
Nathan kreeg de broek wel aan, maar nu ligt hij in de kast te wachten tot hij écht goed past.
Het leuke is wel dat Nathan op deze foto een vestje aan heeft die Oma breide voor mijn broertje die geboren is in 1984. Nostalgie en handvlijt samen.

Afijn toen was het dus kerst en hadden we een kerstdiner, kerkdiensten, een gemeentekerstfeest en een avondje gourmetten.
Omdat Oma ziek was bleef zij thuis en konden we Nathan beide kerstdagen thuis laten. Hij was ook op dat moment niet echt lekker bezig en dan is het zo fijn als hij thuis lekker op tijd naar bed kan. Uiteraard is het leuk als hij erbij is, maar vooral voor ons en de mensen die hem amper zien. Voor Nathan is het niet leuk als hij slaap mist. Dus dit was voor ons de beste oplossing. En Nathan had het heus naar zijn zin bij Oma.
Ook bij het kerstdiner trouwens:

Al lijkt het er op dat hij liever andere dingen in zijn mond had dan het eten wat hij voorgeschoteld kreeg... Maar ook dat gaat een keer over. Dan waardeert hij de kookkunsten wel en laat hij de onderzetters liggen voor waar ze voor bedoeld zijn... hopelijk gebeurt dat snel?

Muziek... Nathan is er blij mee. Bewegen moet hij als hij het hoort. En meezingen, op zijn manier gebeurt tegenwoordig ook. Soms is het gewoon hummen en soms schreeuwt hij er gewoon doorheen. Maar bewegen altijd!
Nathan vermaakt zich nog goed in de box. Al gebruikt hij nu de clipboxen om een nog kleinere beweegruimte te creëren.. Hij gooit eerst zoveel mogelijk speelgoed eruit en klimt er dan in. Gaat hummend een boekje zitten 'lezen' of gooit vervolgens alle autootjes over de rand van de box... zolang hij maar tevreden is toch?

En toen was het oud en nieuw. Oma bakte oliebollen en uiteraard kreeg Nathan er ook eentje. Hij vond het heerlijk en heeft lekker zitten soppen, peuzelen en eten. De oliebol ging niet helemaal op maar hij had eerst zijn fruit op. Dus Oma mag volgend jaar meer oliebollen bakken want ook Nathan heeft ze goedgekeurd.
Wat papa goedkeurt is dat Nathan graag meehelpt. Meestal van de wal in de sloot maar dat beseft hij zich vaak nog niet. Het uit zich dan in was uit de wasmand halen die jij net hebt opgevouwen. Of de was afhalen met knijpers en al als hij het net hebt opgehangen. In dit geval trok hij bestek uit de bestekbak van de vaatwasser, dus pakte papa snel de scherpe dingen eruit.
Met het vuurwerk van Oud en Nieuw bleef Nathan lekker slapen gelukkig. Als je normaal al wakker wordt is het wel fijn als je dan verder gewoon doorslaapt... helaas was hij vervolgens wel vroeger wakker maar goed...

In december maakte ik ook nog een ander broekje voor Nathan. Dit keer wel de juiste maat maar hij kan iets wijder bij de kont. Dit keer een model uit een recent patronenboek en die is gebaseerd op gewone luiers. Ik gebruikte een oude broek van Freddy en nu heeft Nathan zijn eigen chino!

Vervolgens sluiten we deze maand af met een lange video waarin Nathan heerlijk in de box speelt. 

En daar ben ik blij mee want als hij losloopt is het een ongeleid projectiel. Je kunt eigenlijk niks ondernemen want dat doet hij wel. Alles wil hij overhoop hebben. De kasten moeten op slot of er moeten dingen staan waar hij aan mag zitten. De voerbakken van Bauke moeten op het aanrecht of hij gooit een bak water over de vloer en proeft de brokken... En ga zo maar door.
Maar hij vind het zelf wel heerlijk dus doen we het wel elke dag. Alleen zo leert hij luisteren naar het woordje nee, en hij weet inmiddels dat hij dan zijn hoofd mag schudden... en dan lig je weer in een deuk en dan is je autoriteit weer overhoop gegooid. Maar we houden van lachen en lol hebben dus blijven we genieten!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen