dinsdag 14 februari 2017

Hoe Nathan blauw gips kreeg...

Om 15 uur haalde ik Nathan uit bed na zijn slaap(je). Zoals altijd zet ik heb dan even op de wc als ik zijn luier verschoon. Dit keer viel hij van de wc... Hij zat te klieren met de wc-rolhouder en terwijl ik mij omdraaide om hem weg te zetten achter mij... viel Nathan op de grond tussen mij en het wastafel kastje. Waarschijnlijk probeerde hij de val te breken met zijn rechterarm want hij heeft nu dus zijn pols gebroken. Gelukkig is het een twijgbreuk... 

(Als je een twijg breekt blijft het schors intact. Bij een twijgbreuk is het bot onvolledig gebroken omdat het beenvlies intact is gebleven. Dit is iets wat meestal voorkomt bij kinderen een onvolledige breuk van het nog jonge, dunne en soepele bot.)

Afijn, wij maandagmiddag er nog mee naar de huisarts want Oma had Nathan eens bekeken en zijn gedrag bestudeerd en zij dacht direct al dat het gebroken was. De huisarts dacht een zware kneuzing, maar we moesten hem wel in de gaten houden en direct terugkomen als het erger werd.
We hebben Nathan een zetpil gegeven en 's-nachts heeft hij niet door kunnen slapen maar veel gehuild. Ook wel logisch als je op je buik slaapt en je door een gebroken pols je niet normaal kan bewegen in bed. 
Dinsdagochtend direct maar weer de huisarts gebeld omdat het echt niet ging en daar konden we om 11:40 uur terecht. Deze andere huisarts wilde Nathan ook eerst bekijken voor hij ons doorstuurde voor een foto. Dat bekijken was zo gepiept, hij keek en liep weer weg om een briefje te halen. 
Nathan zijn rechterarm was bleek tegenover zijn linkerarm die roze/rood was. Ook was er een bobbel zichtbaar. Maar hij wilde weten of het niet toch een zondagsarmpje was, maar dat was ook snel duidelijk.

Om 12:30 uur waren we in het ziekenhuis en om 13 uur aan de beurt voor de foto. Oma ging uiteraard met hem naar binnen en kwam al vrij snel naar buiten met een briefje voor de SEH.
Diagnose gebroken, maar daar moet je wél weer eerst een arts voor zien natuurlijk...

En daar waren we om 15 uur aan de beurt... Nathan vond het allemaal wel lang duren maar had gelukkig zijn goede pet op! Hij heeft alleen gehuild als ze aan zijn arm zaten óf als hij niet aan de tablet mocht zitten... maar zolang ik die opgeruimd hield of een muziekje aan zette was het goed.
Leve gratis internet in het ziekenhuis!
Binnen 20 minuten hadden we een dokter gezien en mochten we gaan wachten bij de gipskamer. Toen we daar aan de beurt waren reden we om 15:50 eindelijk weer weg van het ziekenhuis.


Hij heeft nu flexibel gips en dat moet er tien dagen op zitten, volgende week vrijdag dus het vervolg.
Hij is er inmiddels al handig mee, maar hij gebruikte zijn rechterhand wel gewoon maar kracht zetten ging niet. Nu gebruikt hij zijn hand juist minder omdat hij door het gips niet veel kan vastgrijpen. Maar hij slaat er wel al mee op zijn hoofd, de rand van de box of gewoon op de tafel.
Eten doet hij nu dus echt alleen met links want het gips mag niet nat worden... Gelukkig gaat hij maar 1 keer per week in bad!



vrijdag 3 februari 2017

14 maanden

Weer een maand voorbij gevlogen!
En het gaat zo hard!
Nathan kletst en keuvelt, speelt en rommelt, rent, loopt en kruipt, hij eet, 
drinkt, slaapt en groeit maar door! 

Als Mama aan het naaien is dan staat hij daar het liefst te klieren. Hij trekt het voetpedaal weg, gooit de prullenbak om of loopt weg met een doosje met knoopjes... Het is ook allemaal veel te interessant! Dus toen Mama een pyjamabroek korter maakte kreeg hij een mooie sjaal en muts.. en hij is er het hele huis mee doorgelopen.... leuk moppie zo he!




Op 7 januari hadden we weer sneeuw! Dit keer ging Nathan mee naar buiten dus moest hij zijn mooie muts en sjaal van Oma om. Hij was lekker warm aangekleed!
Maar de sneeuw vond hij maar bijzonder... wat moet je daar nu mee?


We maakten uiteraard ook een leuk filmpje.
Nathan heeft inmiddels ontdekt dat hij de doos kan omdraaien om erop te klimmen...
en dan maar over de rand van de box hangen...
Spelen kan hij nog steeds heerlijk in de box. Eenmaal erbuiten wil hij er natuurlijk niet meer in en dan rent hij het liefst de hele kamer door. Het heeft dus ook geen zin om een kleed neer te leggen want hij blijft er niet op zitten. Hij én het speelgoed moet de hele kamer door...
Maar ín een doos vind hij ook nog heerlijk vertoeven hoor!
En soms heb je na het avondeten nog een half uurtje dat er wat filmpjes gekeken worden. Het zandkasteel heeft Nathan op DVD dus werd meneer in de stoel gezet... hij vind het prachtig! Die stoel dan.. om erin en eruit te klimmen heeft hij wel hulp nodig maar dat laat hij wel even weten... directeurtje!

Wat kletsen betreft zei hij al een tijdje dingen die op woorden leken.
Maar sinds vorige maand herkent hij nu ook dingen als je ze opnoemt. Als je vraagt waar is ...? Dan kijkt hij ernaar of wijst het aan. Zo komen dan Papa, Mama, Hannah, Opa, Oma voorbij.
Maar hij is ook dol op woorden met een K! Zoals klok en knoop en sok!
Maar nu wijst hij ook neus, oor en oog aan.
 Wat fruit betreft heeft Nathan meer interesses erbij gekregen. Hij eet nu ook kiwi, sinaasappel en mineola. Banaan is nog steeds favoriet en appel neemt hij allen af en toe een hapje van... en verder het liefste appelmoes! Dat maak ik dan zelf van appels die zo niet lekker meer zijn omdat ze zacht zijn. Ik gooi ze in de pan met wat water en kaneel en dan hebben we appelmoes zonder suiker!
 Nathan heeft er ook een handje van om zijn ogen dicht te doen als je een foto maakt.
Zodra hij de camera doorheeft!
Hier nog een leuk filmpje van Nathan en zijn auto
 En dikke lol met Hannah aan tafel.
Wat hij ook heeft ontdekt is dat hij blazen en spugen kan... Blazen doet hij het liefst als hij een rietje in zijn mond heeft die in een beker drinken steekt... want dan kan je bellen blazen en dat klinkt leuk!
Spugen tja.. ik probeer er maar niet op te reageren in de hoop dat het vanzelf weer overgaat.. maar als hij een hap in zijn mond heeft die hem niet zint komt die er dus zó weer uit.
Nu nog een kwestie van het op film vastleggen...

Wat wel op film staat is zijn gekeuvel in de box. Zo heerlijk om naar te kijken!
En nog even de sokkeninspectie...
Een lekker ijsje gaat er altijd in... bij ons dan. Nathan likt af en toe en dat is het dan.
Scheelt... dan is er meer voor ons!
 Oma breide een mooie trui voor Nathan!
Heerlijk zacht en warm en in vrolijke kleuren.
Alleen meneer wilde niet normaal kijken op de foto...

Vanuit de box wordt er regelmatig commentaar geleverd op alles wat er gebeurt in huis...

Verder is hij nog steeds dol op muziek. Zet het op en hij is blij. Hij klapt zelfs tegelijk met het applaus. Dansen en stralen tot het afgelopen is, dan moet er meer komen! Het liefst muziek met een duidelijk ritme erin, dan zwiepen die heupen heen en weer. Denk maar aan drumbands maar ook André Rieu!

Ons trapgat was niet Nathan-proof! De spijlen van het hekwerk stonden te ver uit elkaar en er moest natuurlijk een traphekje komen. Tussen de spijlen hebben we nu zonweringdoek gedaan en Papa heeft een traphekje bevestigd. Nu kan Nathan veilig boven rondhobbelen zonder helemaal van de trap af te vallen!
En omdat Nathan nu weer 2 maanden niet gewogen en gemeten was hebben we het zaterdag 4 februari gedaan. Hij woog 11.480 gram en was 84 cm lang.
Uiteraard zocht ik even de cijfers van grote zus erbij. Die was 11 kilo en 77 cm.
We zullen zien wat voor een lang end Nathan wordt, maar vooralsnog is alles netjes in proportie!

Ik ben ondertussen ook druk bezig geweest om alle filmpjes online te zetten die ik nog niet bewerkt had. Vanaf vlak voor de geboorte staan er nu een aantal nieuwe online.
Als je de afspeellijst opzoekt zouden ze als het goed is er tussen moeten staan.
Wat ook kan is op deze link klikken en dan gewoon beginnen met kijken, dan komen vanzelf de al bekeken filmpjes voorbij. Ook komen er filmpjes vanuit de tijd dat ik zwanger was van Hannah online. Veel kijkplezier!

Dan is nu deze maand ook weer afgesloten, op naar de volgende vol speelplezier!