dinsdag 14 februari 2017

Hoe Nathan blauw gips kreeg...

Om 15 uur haalde ik Nathan uit bed na zijn slaap(je). Zoals altijd zet ik heb dan even op de wc als ik zijn luier verschoon. Dit keer viel hij van de wc... Hij zat te klieren met de wc-rolhouder en terwijl ik mij omdraaide om hem weg te zetten achter mij... viel Nathan op de grond tussen mij en het wastafel kastje. Waarschijnlijk probeerde hij de val te breken met zijn rechterarm want hij heeft nu dus zijn pols gebroken. Gelukkig is het een twijgbreuk... 

(Als je een twijg breekt blijft het schors intact. Bij een twijgbreuk is het bot onvolledig gebroken omdat het beenvlies intact is gebleven. Dit is iets wat meestal voorkomt bij kinderen een onvolledige breuk van het nog jonge, dunne en soepele bot.)

Afijn, wij maandagmiddag er nog mee naar de huisarts want Oma had Nathan eens bekeken en zijn gedrag bestudeerd en zij dacht direct al dat het gebroken was. De huisarts dacht een zware kneuzing, maar we moesten hem wel in de gaten houden en direct terugkomen als het erger werd.
We hebben Nathan een zetpil gegeven en 's-nachts heeft hij niet door kunnen slapen maar veel gehuild. Ook wel logisch als je op je buik slaapt en je door een gebroken pols je niet normaal kan bewegen in bed. 
Dinsdagochtend direct maar weer de huisarts gebeld omdat het echt niet ging en daar konden we om 11:40 uur terecht. Deze andere huisarts wilde Nathan ook eerst bekijken voor hij ons doorstuurde voor een foto. Dat bekijken was zo gepiept, hij keek en liep weer weg om een briefje te halen. 
Nathan zijn rechterarm was bleek tegenover zijn linkerarm die roze/rood was. Ook was er een bobbel zichtbaar. Maar hij wilde weten of het niet toch een zondagsarmpje was, maar dat was ook snel duidelijk.

Om 12:30 uur waren we in het ziekenhuis en om 13 uur aan de beurt voor de foto. Oma ging uiteraard met hem naar binnen en kwam al vrij snel naar buiten met een briefje voor de SEH.
Diagnose gebroken, maar daar moet je wél weer eerst een arts voor zien natuurlijk...

En daar waren we om 15 uur aan de beurt... Nathan vond het allemaal wel lang duren maar had gelukkig zijn goede pet op! Hij heeft alleen gehuild als ze aan zijn arm zaten óf als hij niet aan de tablet mocht zitten... maar zolang ik die opgeruimd hield of een muziekje aan zette was het goed.
Leve gratis internet in het ziekenhuis!
Binnen 20 minuten hadden we een dokter gezien en mochten we gaan wachten bij de gipskamer. Toen we daar aan de beurt waren reden we om 15:50 eindelijk weer weg van het ziekenhuis.


Hij heeft nu flexibel gips en dat moet er tien dagen op zitten, volgende week vrijdag dus het vervolg.
Hij is er inmiddels al handig mee, maar hij gebruikte zijn rechterhand wel gewoon maar kracht zetten ging niet. Nu gebruikt hij zijn hand juist minder omdat hij door het gips niet veel kan vastgrijpen. Maar hij slaat er wel al mee op zijn hoofd, de rand van de box of gewoon op de tafel.
Eten doet hij nu dus echt alleen met links want het gips mag niet nat worden... Gelukkig gaat hij maar 1 keer per week in bad!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten