vrijdag 3 maart 2017

15 maanden oud!

De maand begon rustig. Nathan vermaakt zich nog graag in de box, maar steeds vaker is hij liever buiten de box te vinden. 


Niet dat hij dan rustig gaat zitten spelen, maar hij loopt rondjes en onderzoekt alles. Al helpt het soms wel om even boekjes en een stoel erbij te pakken.
Hij mag nog steeds geen kartonnen boekjes of boekjes met papieren bladzijdes. Hij is er niet voorzichtig mee, hij trekt ze gewoon uit elkaar of stopt ze in zijn mond. Tot nu toe heeft hij ook al een badboekje gesloopt... dus de Nijntjes worden alleen nog voorgelezen. Ze staan nu wel op de plank in zijn kamer want sóms vind hij afwisseling wel fijn... hij wijst dan net zo lang naar de plank tot er een boek is dat zijn goedkeuring kan verdragen. Als hij dan zelf ook nog een boekje mag vasthouden dan komt het goed.
Nu heb ik eindelijk gedaan wat ik op Nathan zijn verjaardag wilde doen: afdrukken maken!
Dit deed ik ook bij de geboorte en bij Hannah deed ik het tot en met haar 4e verjaardag.
Het is leuk om te zien hoe ze groeien. Hannah vond het niets omdat het vies is... Nathan houdt gewoon niet van stil zitten dus bij allebei is het zeker met de eerste verjaardag een gewriemel...
Afijn, 2 maanden na dato heb ik het bij Nathan ook gedaan.


En toen vond ik een oude foto van mijzelf. In eerste instantie zegt iedereen dat Nathan zo op Freddy lijkt. En dat klopt ook wel, maar hij lijkt toch ook wel veel op mij, als de foto zo bekijkt is dat erg duidelijk! Verder is het gewoon weer een lieve mix van beiden. Hoeft er niemand jaloers te zijn.
Naast dat Nathan, net als ik, erg veel van muziek en zingen houdt. Ik kan mijn hart weer ophalen!


Nathan kijkt graag naar buiten, vooral als er ook wat gebeurt. Het liefst doet hij dat zelf bij het keukenraam. Maar daar staan de bakken van Bauke. Als die hem in de weg staan trekt hij ze gewoon omver en gaat met zijn voeten in het plasje staan wat dan ontstaat...
Daarom is Papa nu een multifunctioneel opstapje aan het maken, eentje waar de bakken van Bauke in kunnen mét een deksel eroverheen. Dan kan de klep dicht als hij rondloopt en kan hij zelf erop klimmen om naar buiten te kijken. Hij komt nu net met zijn neusje boven de rand van het raam uit en dan kan hij het beter zien. En dan hoef ik niet steeds de bakken van Bauke weg te zetten, maar kan gewoon de klep dicht.
Maar het is ook wel eens handig om een grotere zus te hebben. Die kan dan mooi met je spelen als Mama wat anders wil doen. Al komt het er dan vooral op neer dat ze er samen een troep van maken.... maar dat maakt me dan niet uit.

En toen... toen brak Nathan zijn arm! In dit blogje vertel ik er uitgebreid over. Het komt er dus op neer dat het niet uitmaakt van hoe hoog je valt, maar hoe je neerkomt...
Het gips was echt nodig tegen de pijn, zoals ook in dit filmpje te zien is deed zijn arm hem echt zeer.
Hij deed er niet alles mee en toen hij iets te enthousiast aan het boekje trok schrok hij er van en legde gauw zijn arm neer.
Dat voorzichtige hield nog wel een dag of wat aan toen er gips om zat, maar op een gegeven moment begon hij ook met zijn arm overal op te slaan... dus de pijn was wel over dachten wij!
Gelukkig mocht het gips er na 10 dagen weer af en toen was het leed allemaal geleden. Het gips begon ook wel erg te stinken toen... maar dat heb je als je nog álles met je handen in de mond stopt in plaats van met bestek.
Op 15 februari was het zó warm dat we lekker een uurtje buiten zijn geweest. Even bij de kippen kijken, samen op de trampoline springen en natuurlijk even lekker schommelen. Het was voor mama wel even wennen, dat gips... normaal pak ik zomaar  een hand en lopen we zo samen, nu moest ik me elke keer bedenken dat ik de juiste pakte. Maar los daarvan hebben we heerlijk even wat vitamine D op gedaan!

Toen het gips er eenmaal af was ging Nathan weer door als vanouds. Eigenlijk deed hij dat al voor het gips er af was. Hij rende, klom en viel en stond weer op zonder problemen.
Bij de gipsmeester bleef hij ook nu netjes zitten maar het gips hebben we maar daar gelaten... dat stonk úren in de wind! brrrr
Nathan is dol op muziek, dat hadden we al gezegd toch? Zelfs als hij moe is, is muziek te leuk om bij stil te blijven zitten.... we gaan dit filmpje maar aan André Rieu opsturen want zijn afspeellijst staat hier op repeat!
Nathan krijgt om 17 uur zijn avondeten en daarna kan hij nog lekker even spelen tot het bedtijd is.
Als papa dan laat thuis is, kan hij uit de box lekker rondscharrelen, als wij aan tafel gaan gaat hij dan nog even in de box en dan naar bed. Maar dat rondscharrelen, dat vind hij heerlijk!
Dat Nathan kon blazen wisten we al. Maar hij heeft (uiteraard!) ook ontdekt dat je kan blazen door je rietje én dat het heel leuk klinkt als je dat doet in een volle beker!
Als laatste nog even natafelen met Nathan. En dan hoppa naar bed!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen